پيش‌گفتار حمد بىحدّ و سپاس بىعدّ ، خداوندى را سزد كه نعمت‌هاى ظاهر و باطنش را با فرستادن رسولان هدايت و مبشّران سعادت و جانشينان بر حق آنان بر مردم كامل گرداند : لِيَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنْ بَيِّنَةٍ وَ يَحْيى مَنْ حَيَّ عَنْ بَيِّنَةٍ . « 1 » و به مقتضاى حكمت بالغه و قدرت كامله و عدالت شامله‌اش همهء آفريدگان را در روز « رستاخيز » برانگيزانده ، به جزاى اعمال و كيفر كردارشان برساند ، نيكان را در « بهشت » ابد و زشت‌كرداران را در آتش « دوزخ » مخلّد سازد . و درود بىپايان خداى سبحان بر خاتم پيامبران و مفخر انسان حضرت محمد مصطفى صلّى اللّه عليه و آله ، و بر اهل بيت طاهرينش عليهم السّلام كه امامان و راهنمايان طريق هدايت ، و چراغ‌هاى تاريكىهاى ضلالت ، و پرچم‌داران تقوا و معدن حكمت‌اند ؛ به‌ويژه جانشين بلافصل رسول بزرگوار اسلام صلّى اللّه عليه و آله ، نخستين امام معصوم مولاى متقيان امير مؤمنان على بن ابى طالب عليه السّلام كه در علم و عمل و گفتار و كردار نمونهء آشكار انسان كامل و آينهء تمام‌نماى صفات جمال و جلال كبريايى است . از جملهء ويژگىها و شايستگىهاى آن حضرت عليه السّلام گفتار وحىگونهء اوست كه بخش اعظم آن را محقق و عالم بزرگوار سيد رضى رحمه اللّه در كتاب گران‌قدر نهج البلاغه گردآورى كرده است ؛ كتابى كه پس از قرآن مجيد بالاترين سند حقانيت اسلام و تشيّع ، و دريايى بىكران از معارف ، علوم و حقايق حيات‌بخش بشرى است ، كتابى كه فراتر از كلام مخلوق ، و پايين‌تر از كلام خالق عزّ و جلّ است . سخن گفتن و قلم زدن دربارهء اين كتاب ، افزون بر دشوار بودن ، مجالى گسترده مىطلبد . و به همين سبب تاكنون شرح‌هاى زيادى در تفسير و تبيين آن از دانشمندان اسلام ، چه شيعه و سنّى نوشته شده كه هركدام به نوبهء خود سودمند و منشأ استفاده‌اند ؛ از جملهء اين شرح‌ها كتاب

--> ( 1 ) . انفال ( 8 ) آيهء 42 .